بلكه خير و شر و نفع و ضرر كار را مىسنجد در صورتى كه نفعش غالب آيد به كار مىپردازد و اگر ضررش بيشتر بود ، خوددارى مىكند و در هركارى كه انجام مىدهد به حسب تشخيصى كه داده از حكم عقل خود پيروى مىكند و عقل نيز در جايى كه نفع بىمزاحم ديد ، حكم به لزوم فعل خواهد كرد . البته مراد ما از حكم و قضاوت عقل اين است كه ضرورى بودن فعل يا ترك را درك كند اما دعوت به سوى فعل يا ترك و خواستن يكى از آن دو در حقيقت كار عاطفه و احساسى است كه عقل روى خواست آن عمل درك را انجام مىدهد و نفع بىمزاحم فعل را تصديق يا تكذيب مىكند . آرى چون اين درك‌ها اعتبارى و قراردادى است ، درك و قضاوت و حكم در آنها يكى است . مصونيت وحى از خطا بنا بر آنچه گذشت راه وحى و تعليم برنامه زندگى اجتماعى انسان از اين راه جزء برنامه آفرينش مىباشد و روشن شد كه تكوين و آفرينش هرگز در كار خود خطا نمىكند ، پس مواد دين آسمانى كه از راه وحى به مردم تعليم مىشود در طول اين مسافت دچار هيچ‌گونه خطا و اشتباهى نخواهد بود . خداى متعال مىفرمايد : عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً * إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً * لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْءٍ عَدَداً . « 1 »

--> ( 1 ) . سوره جن : 26 - 28 .